آنچه ياد شده تذكاري است براي طلاب ودانشجويان گرامى اين سرزمين كه در مطالعه آثار پيشينيان فقط به خواندن ألفاظ وتفسير معاني اكتفا نكنند بلكه توجهى به جريان انديشه‌ها در بسترگاه زماني ومكاني خود معطوف دارند ومجموعهء برخورد آراء ونظرها وحوادث ووقايع را مورد تجزيه وتحليل قرار دهند وبا معيار عقل سليم وفهم مستقيم بسنجند تا بدين وسيله بتوانند از انديشه گذشتگان مايه‌اى از فكر ونظر براي آينده برگيرند ورخدادهاى گذشته را آيينهء عبرت جهت آينده قرار دهند وبا اين روش مىتوان اميدوار بود كه تعقّل وانديشه جاى تنگ نظري وجمود فكرى را كه ده قرن بر كشور ما حاكم بوده بگيرد وآن مدينهء فاضلهء عادله كه فقط در آرزو وآرمان وجود داشته تحقق يابد بعون اللّه تعالى وتوفيقه . مهدى محقق دماوند ، بيستم ارديبهشت 1376